LEA · CuidadIA
Linean
Norekin ari naiz gaur?
Norekin ari naiz gaur?
Inor ez litzateke ahaztuta zahartu behar. Eta hala ere, egunero gertatzen da.
Milioika adineko bizi dira bakarrik. Askok asteak igarotzen dituzte inork nola dauden galdetu gabe. Bakardadeak ez du abisatzen, eta isilean hiltzen du.
CuidadIA hori saihesteko dago. Bere erdigunean ANA dago, adinekoari egunero deitzen dion ahots bidezko konpainia. Elkarrizketa bero eta naturala. ANAk galdetu egiten du, entzun egiten du, garrantzitsua dena gogoratzen du eta, zerbait aldatzen bada, familiari abisatzen dio larrialdi bihurtu aurretik.
Lehendik duen telefonoan funtzionatzen du. Finkoa edo mugikorra, berdin dio. Aplikaziorik gabe, pantailarik gabe, wifirik gabe, ikasi beharreko ezer berririk gabe. Telefonoa hartzen badaki, badaki CuidadIA erabiltzen. Eta ANAk berrogei hizkuntza baino gehiago hitz egiten ditu.
Ahotsa aztertzen du. Tonuan, erritmoan, errepikatzen edo falta diren hitzetan, arazo bat nabaritu baino askoz lehenago adierazten duten aldaketa sotilak jasotzen ditu. Ez ditu datu solteak irakurtzen, testuingurua ulertzen du, eta benetan garrantzitsua denean soilik jarduten du.
Hau ez da zelatatzea. Kamerarik gabe, etxea entzuten duen mikrofonorik gabe, geletan sakabanatutako gailurik gabe. Ahots bat besterik ez, eta arreta zehatza barruan zerbait aldatzen denean. Teknologia pertsonara egokitzen da, inoiz ez alderantziz.
Ez da betiko teleasistentzia ere. Horrek botoi bat sakatu arte itxaroten du. CuidadIAk zuri deitzen dizu. Proaktiboa da, ez erreaktiboa. Bakarren dagoenak eskatzen duelako laguntza gutxien.
Konpainia emateko hiru modu berri, gaur egun espezialista klinikoekin batera garatzen ari garenak.
Adineko pertsona bakoitzaren atzean zama isilean daraman norbait dago, ia beti alaba bat. ANAk hari ere deitzen dio. Benetan nola dagoen entzuten du, bere ahalegina aitortzen du eta laguntza eskaintzen dio nekea agertzen denean.
Norberaren bizitza kontatzeak onura egiten du gaur, eta altxor bat uzten du biharko: ama edo aita baten ahotsa, nor izan ziren kontatzen. Elkarrizketa bat dirudienik gabe, ANAk oroitzeko atea irekitzen du.
Bikotea galtzeak bizitza bateko hilabeterik hauskorrenak irekitzen ditu. Familia, bere minak hautsita, egoteko gai ez denean, ANA gertu geratzen da eta ez du pertsona bakarrik uzten hutsune horretan.
CuidadIAk ez ditu familia eta profesionalak ordezkatzen. Haiei laguntzen die. Ez du kontrolatzen, zaindu egiten du. Ez du zelatatzen, entzun egiten du.
Etxean zahartzeak autonomia, lasaitasuna eta duintasuna esan beharko luke. Galdera da nork deituko dion bihar gaur inork deitzen ez dionari.