In februari 2021 deed de Japanse overheid iets dat veel landen tot dan toe ondenkbaar achtten: ze richtte een ministerie voor eenzaamheid en isolement op. Het was geen symbolisch gebaar. Het was een dringend antwoord op een verwoestende realiteit.
Tijdens de pandemie steeg het aantal zelfdodingen onder jonge vrouwen in Japan met 70%. In een cultuur waarin om hulp vragen kan aanvoelen als een last voor anderen, besloot de staat in te grijpen voordat nog meer mensen in stilte verdwenen.
1 Het antwoord van Japan: pragmatisch en breed
Vandaag bekleedt Mihara Junko deze post. Onder haar leiding heeft Japan een structurele aanpak van eenzaamheid opgebouwd:
- 2018 — Verenigd Koninkrijk
Eerste land met een ministerie voor eenzaamheid, met Tracey Crouch als minister.
- 2021 — Japan
Richt een eigen ministerie op na een stijging van 70% in zelfdodingen onder vrouwen tijdens de pandemie.
- April 2024 — Japan
Neemt een nationale wet aan die lokale overheden verplicht actie te ondernemen tegen isolement.
- Mei — Preventiemaand
Japan roept mei uit tot de maand van preventie van eenzaamheid en isolement.
2 Concrete initiatieven die werken
- Kodomo Shokudo: buurtkantines die eten en gezelschap bieden aan kagikko — kinderen die alleen thuiskomen met de huissleutel om hun nek.
- Hikikomori-centra: gespecialiseerde ondersteuning voor jongeren die jarenlang opgesloten hebben gezeten in hun kamer.
- Samenwerkingen met nutsbedrijven om extreem isolement te signaleren via verbruikspatronen.
- Platforms zoals Notalone die werkbegeleiding en psychologische ondersteuning combineren.
- Een overheidschatbot die mensen empathisch naar de juiste hulpbron begeleidt.
"Elk land heeft met dit probleem te maken. Wat de wereld wil weten, is hoe Japan het aanpakt met bescheidenheid, vallen en opstaan."
— Tetsushi Sakamoto, Japans eerste minister voor eenzaamheid
3 Europa: het probleem bestaat; het antwoord nog niet overal
Wat in Japan vandaag uitzonderlijk lijkt, is in werkelijkheid een voorproefje van wat veel samenlevingen al ervaren. In Spanje leven meer dan 1,3 miljoen ouderen in ongewenste eenzaamheid. In heel Europa, ook in Nederland, versnellen vergrijzing en gezinsfragmentatie een crisis die de WHO al als een ernstig risico voor de volksgezondheid beschouwt.
En toch blijven we eenzaamheid behandelen als een privékwestie, bijna iets om je voor te schamen, in plaats van als een collectieve prioriteit.
Japan laat zien dat een ander antwoord mogelijk is.
Het gaat er niet om de leegte met lawaai te vullen, maar om de ruimtes waar menselijke banden ontstaan opnieuw vorm te geven. Om te investeren in gemeenschap. Om wederzijdse zorg te normaliseren.
Want niemand zou in eenzaamheid oud moeten worden. Niet in Tokio. Niet in Amsterdam. Niet waar dan ook.
Die toewijding aan waardigheid op hoge leeftijd is het uitgangspunt van alles wat we bij CuidadIA doen.
Wil je dat ANA elke dag je familielid belt?
Probeer een echt gesprek, geheel vrijblijvend. Je hebt alleen een telefoon nodig.
Vraag een proefgesprek aan →